İlaç Etken Maddesi
Güvenli
C-Peptid
İnsülin üretimi sırasında oluşan ve diyabet tanı-takibinde kullanılan doğal bir peptit biyobelirteç.
Nedir?
C-Peptid (Connecting Peptide), pankreas beta hücrelerinde insülin sentezi sırasında proinsülinin parçalanmasıyla ortaya çıkan bir peptit molekülüdür. İnsülin ve C-peptid eşit molar oranlarda salgılandığı için, C-peptid düzeyi vücudun kendi insülin üretim kapasitesini değerlendirmek için önemli bir biyobelirteçtir.
C-peptid 31 amino asitten oluşur ve insülinin A ve B zincirlerini birbirine bağlayan peptit olarak işlev görür. İnsülinin aksine karaciğerde metabolize edilmediği için daha uzun yarı ömre sahiptir (yaklaşık 30 dakika) ve böbreklerden atılır. Bu özelliği nedeniyle endojen insülin sekresyonunun daha güvenilir bir göstergesidir.
Nerelerde kullanılır?
Laboratuvar tanı testi, diyabet ayırıcı tanısı, endokrinolojik değerlendirme, araştırma amaçlı biyobelirteç, deneysel diyabetik komplikasyon tedavisi
Yararları
Diyabet tanı ve takibinde endojen insülin üretiminin değerlendirilmesi (Yüksek kanıt düzeyi)
Tip 1 ve Tip 2 diyabet ayrımının yapılmasına yardımcı olur (Yüksek kanıt düzeyi)
İnsülinoma ve hipoglisemi nedenlerinin araştırılmasında tanı aracı (Orta-yüksek kanıt düzeyi)
Diyabetik nöropati ve nefropati gibi komplikasyonlarda potansiyel koruyucu etkileri araştırılmaktadır (Düşük-orta kanıt düzeyi)
Pankreas transplantasyonu sonrası beta hücre fonksiyonunun izlenmesi (Yüksek kanıt düzeyi)
Dikkat edilmesi gerekenler
C-peptid testi için kan alımı sırasında minimal invaziv işlem riski (morarma, enfeksiyon)
Yanlış yorumlama durumunda hatalı tedavi kararlarına yol açabilir
Böbrek yetmezliğinde C-peptid düzeyleri yanlış yüksek çıkabilir
Terapötik kullanımda (deneysel) enjeksiyon bölgesinde lokal reaksiyonlar bildirilmiştir
Uzun süreli terapötik kullanımın güvenlik profili henüz tam olarak belirlenmemiştir
Tipik kaynaklar
Kan testi (serum/plazma), idrar testi, pankreas beta hücreleri, tıbbi laboratuvar kitleri, endokrinoloji klinikleri