Eliminasyon, vücudun ilaçları, toksinleri, metabolik atık ürünlerini ve diğer yabancı maddeleri dışarı atma sürecidir. Bu süreç öncelikle böbrekler (idrar yoluyla), karaciğer (safra yoluyla), akciğerler (solunum yoluyla), deri (ter yoluyla) ve bağırsaklar (dışkı yoluyla) aracılığıyla gerçekleşir. Farmakolojide, bir ilacın vücuttan ne kadar sürede ve hangi yollarla atıldığı, o ilacın etkinliği ve güvenliği açısından kritik öneme sahiptir. Eliminasyon hızı, yarı ömür (half-life) kavramıyla ölçülür ve ilacın dozaj sıklığını belirler. Böbrek veya karaciğer fonksiyon bozuklukları eliminasyon sürecini yavaşlatabilir, bu da ilaç birikimi ve toksisiteye yol açabilir. Eliminasyon kinetikleri, birinci derece (sabit oranda) veya sıfırıncı derece (sabit miktar) olabilir ve bu farklılıklar tedavi protokollerini etkiler.

Farmakoloji, toksikoloji, nefroloji, hepatoloji, klinik ilaç takibi, ilaç dozaj ayarlaması

Vücudu zararlı toksinlerden ve metabolik atıklardan arındırır İlaç dozajının güvenli aralıklarda kalmasını sağlar Vücut homeostazının (iç dengenin) korunmasına yardımcı olur Aşırı ilaç birikimini ve toksisiteyi önler Böbrek ve karaciğer sağlığının bir göstergesidir

Böbrekler, karaciğer, akciğerler, deri, bağırsaklar, tükürük bezleri